ناحیهٔ DNS (DNS zone) یک دامنه فهرستی از رکوردهاست. هر رکورد یک نام، یک نوع، یک TTL (مدت زمانی که سرورهای DNS اجازه دارند آن را در کش نگه دارند) و یک مقدار دارد. رکوردهای هر دامنه‌ای را با ابزار جستجوی DNS ما بررسی کنید.
رکوردهایی که با آن‌ها سروکار خواهید داشت
رکورد A
یک نام را به یک آدرس IPv4 اشاره می‌دهد. مثال: example.com → 203.0.113.10. یک نام می‌تواند چند رکورد A داشته باشد تا ترافیک بین چند سرور پخش شود.
رکورد AAAA
همان کار برای IPv6: example.com → 2001:db8::10. اگر سرورتان از IPv6 پشتیبانی می‌کند، این رکورد را منتشر کنید. ببینید IPv4 در برابر IPv6.
رکورد CNAME
یک نام را به نام مستعار (alias) نام دیگری تبدیل می‌کند: www.example.com → example.com یا shop.example.com → shops.myshopify.com. سرور DNS این نام مستعار را دنبال می‌کند و رکوردهای A و AAAA مقصد را جستجو می‌کند.
قاعده‌ها: نامی که CNAME دارد نمی‌تواند هیچ رکورد دیگری داشته باشد، و دامنهٔ ریشه (example.com) در DNS استاندارد نمی‌تواند CNAME باشد. بسیاری از سرویس‌های میزبانی DNS برای دور زدن این محدودیت «CNAME flattening» یا رکوردهای ALIAS ارائه می‌دهند.
رکورد MX
سرورهایی را که ایمیل دامنه را دریافت میکنند مشخص می‌کند، هر کدام با یک اولویت (عدد کمتر ارجح است): 10 mail1.example.com، 20 mail2.example.com. مقدار MX باید نام میزبان باشد، نه آدرس IP.
رکورد NS
سرورهای نام معتبر (authoritative) دامنه را فهرست می‌کند. این‌ها باید با آنچه نزد ثبت‌کنندهٔ دامنه (registrar) ثبت شده یکسان باشند.
رکورد TXT
متن آزاد. امروزه بیشتر برای این موارد استفاده میشود:
- SPF:
v=spf1 include:_spf.google.com ~all - DKIM: یک کلید عمومی در
selector._domainkey.example.com - DMARC:
v=DMARC1; p=quarantine; rua=mailto:dmarc@example.comدر_dmarc.example.com - کدهای تأیید مالکیت برای Google Search Console، Microsoft 365 و سرویس‌های دیگر
ببینید SPF، DKIM و DMARC به زبان ساده.
رکورد SOA
«Start of authority» (آغاز اختیار): سرور نام اصلی، آدرس مدیر و زمان‌سنج‌هایی که نحوهٔ به‌روزرسانی سرورهای ثانویه را کنترل میکنند. هر ناحیه دقیقاً یکی از این رکورد دارد.
رکورد CAA
مشخص می‌کند کدام مراجع صدور گواهی (CA) اجازه دارند برای دامنه گواهی TLS صادر کنند: 0 issue "letsencrypt.org". اگر این رکورد وجود داشته باشد و مرجع شما در آن فهرست نشده باشد، تمدید گواهی شکست می‌خورد.
رکورد PTR
برای DNS معکوس استفاده میشود: یک آدرس IP را به یک نام میزبان نگاشت می‌کند. این رکورد را کسی تنظیم می‌کند که بلوک IP را در اختیار دارد، نه در ناحیهٔ خود دامنه.
رکورد SRV
میزبان و پورت یک سرویس را به کلاینت‌ها اعلام می‌کند، مثل _sip._tcp.example.com. در VoIP، چت و برخی بازی‌ها استفاده میشود.
اشتباه‌های رایج
- دو رکورد SPF. هر دامنه فقط می‌تواند یکی منتشر کند؛ آن‌ها را ادغام کنید.
- CNAME در کنار رکوردهای دیگر روی یک نام.
- فراموش کردن رکورد AAAA پس از انتقال به سرور جدید، که باعث میشود بازدیدکنندگان IPv6 همچنان به سرور قدیمی برسند.
- TTL بالا پیش از مهاجرت. یک روز پیش از تغییر رکوردها آن را به 300 ثانیه کاهش دهید.
- اشارهٔ MX به یک CNAME به‌جای میزبانی که رکورد A/AAAA دارد.
سوالات متداول
از چه TTLی استفاده کنم؟
3600 ثانیه (یک ساعت) مقدار پیشفرض خوبی است. پیش از تغییرات برنامهریزیشده از 300 ثانیه استفاده کنید و برای رکوردهایی که بهندرت تغییر میکنند تا 86400 ثانیه.
تفاوت A و CNAME چیست؟
رکورد A یک آدرس IP را نگه میدارد. CNAME نام دیگری را نگه میدارد که سپس به یک آدرس ترجمه میشود.
آیا می‌توانم رکوردهای DNS هر دامنه‌ای را ببینم؟
بله، رکوردهای DNS عمومی هستند. از ابزار جستجوی DNS ما استفاده کنید.